تغییرات آب و هوایی در حال ویران نمودن منابع آبی جهان است. چرا در مورد آن صحبت نمی کنیم؟

تغییرات آب و هوایی

روزانه در سرتیتر اخبار در مورد آتش‌سوزی‌ها، طوفان‌ها و سایر بلایای مرتبط با آب‌وهوا می خوانیم؛ اما یک فاجعه آب و هوایی قریب‌الوقوع اغلب نادیده گرفته می‌شود، فاجعه‌ای که منبع حیات یعنی آب را تهدید می‌کند.

گرمایش جهانی، الگوهای بارندگی را شدیدتر می­کند. بنابراین برخی مناطق با سیل­های پی­درپی روبرو می­ شوند؛ در حالی­که مناطق دیگری هستند که دوره­ های طولانی خشکسالی را تحمل می کنند. این وقایع میزان دسترسی به آب و کیفیت آب را تحت تاثیر قرار می­ دهند و می­توانند موجب ویرانی اکوسیستم­های حیاتی شوند. به عنوان مثال، دانشمندان امریکای شمالی برای جنوب غربی آمریکا و شمال مکزیک، دومین خشکسالی سهمگین 1200 سال اخیر را پیش‌بینی کرده‌اند؛ در حالی­که در سواحل شرقی، نفوذ آب شور در حال از بین بردن جنگل‌های مانگرو است. در عین حال پیش ­بینی می­شود که تا سال 2050 به دلیل رشد جمعیت و افزایش شهرنشینی تقاضا برای آب، 50 درصد افزایش یابد. بنابراین، افراد بیشتری به آب نیاز خواهند داشت و افراد کمتری به آب دسترسی خواهند داشت.

این پدیده به عنوان “تنش آبی” شناخته می­ شود و زمانی رخ می­ دهد که تقاضای آب از موجودی آن بیشتر شود. در حال حاضر، تنش آبی در سراسر جهان شایع است و پیش ­بینی می شود تا سال 2040 در همه قاره­ ها شدت یابد.

مجمع جهانی اقتصاد این موضوع را یکی از بزرگترین تهدیدات جهانی این عصر می­داند. بحران آب نه تنها معیشت افراد در مناطق دارای تنش آبی را تهدید می­ کند؛ بلکه حیات کل سیستم های غذایی را نیز به مخاطره می ­اندازد. علاوه بر این، درگیری‌های بین کشورها بر سر منابع آبی – مانند سد بزرگ رنسانس اتیوپی، که می‌تواند جریان آب رودخانه نیل به مصر را به شدت کاهش دهد – با کمیاب‌تر شدن آب در حال افزایش است.

اهداف توسعه پایدار سازمان ملل متحد SDG  خواستار تحولی جهانی برای مردم و کره زمین در یک دهه آینده است. گرچه، پیش‌بینی می‌شود در صورت عدم اتخاذ اقدامات موثرتر، نتایج متصور از هدف ششم، مرتبط با آب پاک و بهداشت از نتایج موردانتظار سازمان ملل فاصله بگیرد. هدف ششم این برنامه، دسترسی جهان شمول و برابر به آب آشامیدنی سالم و مقرون به صرفه برای همه تا سال ۲۰۳۰ است. SDG هم­ اینک تخمین می­زند تا سال 2025، احتمالا هفتاد و پنج درصد از جمعیت جهان در کشورهایی با تنش آبی؛ زندگی کنند و حداقل 1.8 میلیارد نفر در سراسر جهان هنوز از منابع آب آشامیدنی آلوده استفاده می­کنند.

با وجود این، همچنان آب به عنوان یک منبع با فراوانی بالا در نظر گرفته می­شود و این موضوع به سوء مدیریت منابع آب و سرمایه­ گذاری ناکافی در راهکارهای مدیریت ریسک های تامین آب انجامیده است.

تخمین زده می­شود تا سال 2030 دستیابی به اهداف توسعه پایدار مرتبط با آب، سالانه به 670 میلیارد دلار هزینه نیاز دارند. از سوی دیگر، آب، ریسکی است که تا کنون کمترین پیشرفت را داشته است.  )DWSیک شرکت مدیریت دارایی آلمانی) بخشی از یک گروه کاری است که توسط مجمع جهانی اقتصاد (WEF) در مورد “سرمایه­ گذاری تحول­ آفرین” تشکیل شده است. آب یکی از شش خطر سیستمیک است که توسط WEF شناسایی شده است. هرچند به دلایلی همچون توهم فراوانی و ارزان بودن آب، ماهیت غیریکپارچه مقررات مرتبط با آب و مشخصه­ های سرمایه­ گذاری­ های بخش آب، ریسک تامین آب چندان جدی گرفته نمی­ شود. DWS اذعان دارد که جهت کاهش ریسک آب منتج از تغییرات آب­ و­ هوایی، ضروری است که معیارهای زیست محیطی، اجتماعی، حاکمیتی و انواع دیگر ابتکارات سرمایه گذاری پایدار در نظر گرفته شوند. بخش خصوصی می­تواند ارزش دارایی­ها را با تاثیر آب آنها همراه کند. در این صورت، مدیریت یکپارچه منابع آب تشویق می­شود و به کاهش تنش آبی در سراسر جهان کمک می­کند؛ که خود در نهایت به توسعه پایدار می انجامد.

شرکت‌های سرمایه‌گذاری می‌توانند ریسک آب را هم در دسته ریسک­های سرمایه تعریف و کمّی ­سازی کنند و چارچوب مربوطه را برای هدایت سرمایه‌گذاران ایجاد کنند. همچنین DWS در راستای ارتقای سرمایه‌گذاری تحول‌آفرین توصیه می­کند، محصولاتی با هزینه‌های رقابتی ایجاد شود تا به درستی ریسک آب و معیارهای ESG را نشان دهند.

از طرف دیگر، سرمایه‌گذاران می‌توانند تغییرات را از درون به بیرون هدایت نموده و محصولات و معیارهای ریسک آب را مطالبه کنند. زمان رو به اتمام است، و باید اکنون برای کمک به ایجاد جهانی با امنیت آبی اقدام کنیم.

?Climate Change Is Devastating The World’s Water Supplies. Why Aren’t We Talking About It

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *